ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف ح 934 ق)، ریاضیدان، منجم و محدث، حنفى. معروف به فاضل بیرجندى. خواندمیر وى را جامع اصناف علوم محسوس و معقول و حاوى انواع مسایل فروع و اصول در علم نجوم و حكمیات مى‏داند. وى ریاضى و حكمت را نزد منصور بن معین‏الدین كاشانى و علم حدیث را نزد خواجه حافظ غیاث آموخت، و از استادانى چون كمال‏الدین شیخ حسین القنوى، سیف‏الدین احمد بن سعدالدین مسعود تفتازانى و كمال‏الدین مسعود شروانى بهره برد. تاریخ وفات او «در تاریخ نظم و نثر» و «كشف الظنون» سال 911 ق نوشته شده است. برخى از آثار وى: «شرح الفوائد البهائیه» عمادالدین بغدادى، در حساب؛ «شرح شمسیه فى الحساب»؛ «شرح بیست باب در معرفت اسطرلاب»؛ «رساله تشریح در پرگار»؛ «شرح تحریر مجسطى»؛ «شرح زیج الغ‏بیگ»؛ «شرح زبدة الاصول»؛ «شرح تذكره خواجه نصیرالدین طوسى»، در هیئت؛ «شرح النقایة» مختصر «الوقایة»؛ رساله «الابعاد و الاجرام»؛ «بیست باب»، در معرفت تقویم.